Robben Ford

Robben Ford (fæddur 1951) er bandarískur gítarleikari, söngvari og lagahöfundur, fæddur í Woodlake í Kaliforníu og uppalinn í Ukiah. Hann ólst upp í tónlistarfjölskyldu: faðir hans, Charles Ford, söng og lék á gítar, en móðir hans Kathryn lék á píanó og söng. Fyrsta hljóðfæri Fords var saxófónn, sem hann hóf að læra tíu ára gamall og lék á fram á fyrsta hluta tvítugsaldursins. Þrettán ára fór hann að kenna sjálfum sér á gítar eftir að hafa heyrt Michael Bloomfield og Elvin Bishop úr Paul Butterfield Blues Band. Þessi tvöfaldi bakgrunnur í blásturshljóðfærum og gítar, ásamt snemmkomnum áhuga á Paul Desmond, Dave Brubeck, Ornette Coleman, John Coltrane, Wayne Shorter og Miles Davis, varð undirstaða þeirrar tengingar blúss og djass sem einkennt hefur feril hans.

Eftir menntaskóla stofnaði Ford, ásamt bræðrum sínum Patrick á trommur og Mark á munnhörpu, Charles Ford Band, sem bar nafn föður þeirra og hljóðritaði fyrir Arhoolie. Ford lék þar bæði á saxófón og gítar. Hann og Patrick fóru síðan í tónleikaferðir um Bandaríkin með munnhörpuleikaranum Charlie Musselwhite. Næsta mikilvæga skref var samstarf við blússöngvarann Jimmy Witherspoon. Fyrsta tilraun Fords til að setja saman eigin djasskvartett vakti athygli Witherspoon, sem fékk hann með sér í ferðir um Bandaríkin og Evrópu. Sú reynsla færði Ford til Los Angeles og tengdi hann tónlistarmönnum sem störfuðu þar á mörkum blúss, djass og popptónlistar.

Tom Scott og meðlimir L.A. Express heyrðu Ford með Witherspoon og buðu honum að taka þátt í tónleikaferð með Joni Mitchell í tengslum við Court and Spark. Ford lék á ferðinni og á tveimur hljóðritunum með Mitchell og L.A. Express; hann hefur sjálfur lýst tveimur árum sínum með Mitchell sem mótandi tímabili í tónlistarlífi sínu. Síðar var hann ráðinn í Dark Horse-tónleikaferð George Harrison um Bandaríkin og Kanada. Eftir það tveggja mánaða verkefni flutti hann um stund til Colorado, dró sig í hlé frá tónlistarstarfi og stundaði nám hjá búddistakennaranum Chögyam Trungpa. Þessi hluti ferilsins sýnir snemma þann sveigjanleika sem einkenndi hann: hann var jafnt virkur í blússamhengi, hljómsveitum með djassáhrifum og verkefnum stórra söngvaskálda og rokklistamanna.

Seint á áttunda áratugnum hljóðritaði Ford The Inside Story fyrir Elektra. Í bakhljómsveitinni voru hljómborðsleikarinn Russell Ferrante, bassaleikarinn Jimmy Haslip og trommuleikarinn Ricky Lawson; þeir þróuðu samstarfið áfram í Yellowjackets, og Ford lék með hljómsveitinni á fyrstu árum hennar. Þegar Elektra hætti starfsemi snemma á níunda áratugnum flutti Ford til San Francisco, starfaði síðar með Michael McDonald og samdi við Warner Bros. Í New York var hann ráðinn í hljómsveit Miles Davis eftir að framleiðandinn Tommy LiPuma hafði kynnt Davis fyrir upptökum Fords með Yellowjackets. Ford lék með Davis í um hálft ár árið 1986 en yfirgaf hljómsveitina vegna eigin skuldbindinga við Warner Bros.

Platan Talk to Your Daughter, sem kom út 1988, markaði nýtt skeið sem leiðandi listamaður og gaf Ford fyrstu Grammy-tilnefningu sína í flokki samtímablúss. Í framhaldinu fór hann í alþjóðlegar tónleikaferðir undir eigin nafni, lék með David Sanborn í sjónvarpsþættinum Night Music og á tónleikum hans, og myndaði síðan tríóið The Blue Line með Roscoe Beck á bassa og Tom Brechtlein á trommum. Með þeirri sveit gaf hann meðal annars út Robben Ford & the Blue Line, Mystic Mile og Handful of Blues. Síðari verkefni undir eigin nafni ná yfir hljóðfæraverkið Tiger Walk, lagasafnið Supernatural, Blue Moon, Keep On Running og Truth. Hann hefur einnig starfað í Jing Chi með Haslip og Vinnie Colaiuta, í Renegade Creation með Haslip, Gary Novak og Michael Landau, og með Larry Carlton, meðal annars á Live in Tokyo og The Paris Concert.

Tónlist Fords byggist á blúss en notar reglulega hljómamál, spunaaðferðir og lagform sem tengjast djassi, auk þátta úr R&B, funk, rokki og fusion. Hann hefur sungið á mörgum eigin útgáfum en hljóðfæraleikur hans er miðlægur, einkum samspil markvissrar blúsfrasa, flóknari hljóma og rýmis í spuna. Þessi samsetning skýrir hvers vegna hann hefur getað unnið bæði í hljómsveitum og sem gestaleikari með fjölbreyttum listamönnum, þar á meðal Joni Mitchell, George Harrison, Miles Davis, Phil Lesh, Bob Dylan, Bonnie Raitt, John Mayall, Greg Allman, Susan Tedeschi, Keb’ Mo’ og Larry Carlton. Upptökurnar Bringing It Back Home frá 2013 endurskoða tónlistarlegar rætur hans með Harvey Mason, Larry Goldings, David Piltch og Stephen Baxter, en A Day in Nashville frá 2014 var tekin upp í beinni stúdíóvinnu á einum degi.

Ford hefur hlotið fimm Grammy-tilnefningar en enga Grammy-verðlaun. Tilnefningarnar tengjast Talk to Your Daughter, Robben Ford and the Blue Line, Mystic Mile og Truth í samtímablússflokki, auk lagsins “In the Beginning” í flokki fyrir rokkhljóðfæraleik. Into the Sun frá 2015 náði öðru sæti á Billboard Blues Chart og fékk Grammy-tilnefningu samkvæmt opinberri ævisögu hans; á plötunni komu meðal annars fram Warren Haynes, Keb’ Mo’, Robert Randolph, ZZ Ward, Sonny Landreth og Tyler Bryant. Purple House kom út 2018, en Pure, gerð á tímum samkomutakmarkana vegna COVID-19 í samvinnu við upptökustjórann Casey Wasner, var fyrsta hljóðfæraverk hans síðan Tiger Walk. Nýjasta stúdíóplatan, Two Shades of Blue, kom út 17. apríl 2026 hjá Artone/Provogue. Hún er átta laga plata, tekin upp í Bandaríkjunum og Bretlandi, með blöndu af R&B- og blúslögum og hljóðfæraverkum sem voru meðal annars hugsuð sem minning um Jeff Beck og magnarasmíðinn Alexander Dumble.