Tónlistarfólk
Kynntu þér flytjendur, tónleika þeirra á síðunni og viðurkenningar á Gítarveislunni hjá Birni Thoroddsen.
Al Di Meola er bandarískur gítarleikari sem gekk nítján ára að aldri til liðs við Return to Forever, hljómsveit Chick Corea, árið 1974. Sólóplötur hans Elegant Gypsy og Casino urðu meðal áhrifamestu verka samrunadjassins. Árið 1980 hljóðritaði hann Friday Night in San Francisco ásamt John McLaughlin og Paco de Lucía, plötu sem selst hefur í milljónum eintaka. Hann hlaut Grammy-verðlaun með Return to Forever árið 1976 og heiðursdoktorsnafnbót frá Berklee College of Music.
Andrés Þór Gunnlaugsson er íslenskur djassgítarleikari sem hefur starfað í íslensku tónlistarlífi bæði með eigin djasshljómsveitum og sem hljóðfæraleikari í hljóðverum, á tónleikum og í leiksýningum. Hann hóf tónlistarnám á klassískan gítar og síðar rafgítar, lauk burtfararprófi af djassbraut Tónlistarskóla FÍH árið 1999 og hélt síðan til náms í jazzgítarleik og kennslufræðum við Konunglega tónlistarháskólann í Haag. Hann hefur gefið út hljómplötur bæði í eigin nafni og í samstarfi við annað tónlistarfólk. Á plötunni Relocate, sem kom út árið 2026 hjá norska útgáfufyrirtækinu Losen Records, leikur hann á rafgítar, nælonstrengjagítar og pedal steel-gítar ásamt Nico Moreaux á kontrabassa og Magnúsi Tryggvasyni Elíassen á trommur. Andrés Þór var útnefndur bæjarlistamaður Hafnarfjarðar árið 2014.
Bjarni Sveinbjörnsson er íslenskur bassaleikari og tónlistarkennari sem starfar einkum á sviði djass og djassrokks. Hann lærði fyrst á gítar og bassa hjá Tónskóla Sigursveins og nam síðar bassa við Tónlistarskóla FÍH. Árið 1985 lauk hann námi í bassaleik við Musicians Institute í Los Angeles. Hann hefur starfað sem atvinnubassaleikari í áratugi, bæði á tónleikum og í hljóðveri, auk kennslu í tónlistarskólum. Bjarni er bassaleikari í hljómsveitinni Gammar, sem flytur frumsamda djassrokktónlist. Með hljómsveitinni hefur hann komið fram í verkefnum þar sem djass, rokk og spuni mætast, og hann hefur einnig leikið með fjölda íslenskra tónlistarmanna. Árið 2009 gaf hann út eigin plötu, About Time, með frumsömdu efni. Þar koma fram tónsmíðar sem hann hafði unnið að yfir langt tímabil og platan markaði fyrstu sólóútgáfu hans.
Björgvin Gíslason var íslenskur gítarleikari, lagahöfundur, útsetjari og upptökustjóri. Hann hóf hljómsveitaferil sinn um miðjan sjöunda áratuginn og lék síðan með fjölmörgum sveitum, þar á meðal Flamingo, Falcon, Zoo, Pops, Opus 4 og Náttúru. Hann var kunnur fyrir fjölhæfan gítarleik og lék einnig á hljómborð, píanó og sítar. Samhliða eigin útgáfu vann Björgvin við upptökur og útsetningar og kom að tónlist á miklum fjölda íslenskra platna. Hann gaf út sólóverk á ólíkum tímabilum ferilsins, þar á meðal Bio, Púnktur, Slettur og Jarðarbunga. Starf hans í rokki, framsækinni tónlist og hljóðverum hafði víðtæk áhrif á íslenskt tónlistarlíf.
Björn Thoroddsen er íslenskur gítarleikari, tónskáld og verkefnastjóri sem hefur starfað á mörkum djass, rokks og íslenskrar tónlistar frá því snemma á níunda áratugnum. Hann lauk námi við Musicians Institute í Los Angeles árið 1982 og gaf sama ár út Svif, plötu sem hefur verið lýst sem upphafi íslensks samrunadjass. Á ferlinum hefur hann leitt samrunasveitina Gammar og unnið í ólíkum hljómsveitum og samstarfsverkefnum. Í verkum Björns mætast frumsamin tónlist, útsetningar og samspil. Með Gunnari Þórðarsyni og Jóni Rafnssyni stofnaði hann Guitar Islancio, tríó sem færði íslensk þjóðlög í djassbúning og hlaut gullplötu. Hann hefur einnig leikið með erlendum gítarleikurum og tónlistarfólki, gefið út einleiksverk og hljóðritað Bjössa í Nashville. Björn stofnaði Gítarhátíð Íslands árið 2007 og Guitarama í Kanada árið 2013 og hefur hlotið Íslensku tónlistarverðlaunin fyrir djassflutning og tónsmíðar.
Brynhildur Oddsdóttir er söngkona, rafgítarleikari og lagahöfundur sem er þekktust fyrir starf sitt með Beebee and the Bluebirds. Hún stofnaði hljómsveitina árið 2010 og sinnir þar söng og gítarleik. Samkvæmt lýsingum á sveitinni sækir tónlist hennar í soul, blús, fönk og rokk, en Brynhildur hefur jafnframt samið lög og texta fyrir verkefnið. Með Beebee and the Bluebirds hefur hún komið fram á hátíðum á borð við Iceland Airwaves og Reykjavík Guitarama. Hljómsveitin gaf út plöturnar Burning Heart árið 2014 og Out of the Dark árið 2017. Brynhildur lék einnig á gítar með Spaðadrottningunum á plötu Bubba Morthens, 18 konur, sem kom út árið 2015.
Bubbi Morthens er íslenskur söngvaskáld, gítarleikari og textahöfundur sem hefur verið ein af áhrifamestu röddum íslensks rokks frá lokum áttunda áratugarins. Hann hóf að semja og flytja tónlist ungur og varð snemma þekktur bæði fyrir einleik og með hljómsveitum. Textar hans hafa oft beint sjónum að samfélagi, vinnulífi og persónulegri reynslu. Bubbi var í Utangarðsmönnum og stofnaði síðar Egó, auk þess sem hann hefur átt langan einleiksferil og unnið með ýmsum hljómsveitum. Útgáfa hans spannar rokk, blús, reggae, þjóðlagatónlist, ljóð og önnur form. Samfelldur ferill hans sem lagahöfundar, flytjanda og höfundar hefur skilað stórum og fjölbreyttum lagasafni.
Börkur Hrafn Birgisson er íslenskur tónlistarmaður, gítarleikari, lagahöfundur og upptökustjóri. Hann er einn þriggja meðlima Mono Town ásamt Daða Birgissyni og Bjarka Sigurðssyni. Í sveitinni leikur hann á gítar og tekur þátt í lagasmíðum; hljómsveitin er þekkt fyrir enska indírokkstónlist sína og kom fram á Iceland Airwaves árið 2013. Hann er skráður sem meðhöfundur lagsins „Peacemaker“ með Mono Town, af plötunni In the Eye of the Storm. Undir eigin nafni gaf hann út plötuna Þriðja leiðin árið 2006. Börkur hefur einnig unnið við hljóðritun, útsetningar og framleiðslu fyrir aðra listamenn, meðal annars á plötu Bubba Morthens, Stormurinn, þar sem hann lék einnig á rafgítar, söng bakraddir og lék á slagverk.
Didier Lockwood var franskur fiðluleikari og einn helsti frumkvöðull rafmagnsfiðlunnar í djassi. Hann lék með frönsku hljómsveitinni Magma á áttunda áratugnum og gaf út sína fyrstu sólóplötu, New World, árið 1979. Hann hljóðritaði á fjórða tug platna og hyllti læriföður sinn Stéphane Grappelli með plötu árið 2000. Árið 2001 stofnaði hann tónlistarskólann Centre des Musiques Didier Lockwood nálægt París, þar sem hann kenndi spuna og fiðluleik. Skólinn starfar enn og heldur kennsluarfi hans á lofti.
Friðrik Karlsson er íslenskur gítarleikari og tónskáld sem hefur starfað sem atvinnutónlistarmaður frá unglingsaldri. Hann lauk námi í klassískum gítarleik og djass-/rokkgítarleik og hefur sameinað tæknilega fjölbreytni og stílvissa nálgun í hljóðfæraleik sínum. Hann hefur unnið bæði við eigin tónlist og sem eftirsóttur verkefnaspilari. Friðrik er þekktur fyrir starf sitt með Mezzoforte, sem náði alþjóðlegum árangri með Garden Party árið 1983. Samhliða starfi með sveitinni hefur hann komið að hljóðritunum og tónleikum með fjölda flytjenda. Ferill hans tengir íslenskan samrunadjass við alþjóðlegt hljóðverstónlistar- og sviðsstarf.
Gunnar Þórðarson var íslenskur gítarleikari, söngvari og tónskáld sem starfaði í áratugi á sviði rokks, popps, kvikmynda- og leikhústónlistar. Hann varð fyrst kunnur með Hljómum og síðar með Trúbrot og Ríó Tríó, en hélt jafnframt úti umfangsmiklu starfi sem lagahöfundur og útsetjari fyrir ólíka flytjendur og verkefni. Á síðari árum samdi Gunnar einnig hljómsveitar- og kórverk og óperuna Ragnheiði. Ferill hans spannaði fjölbreyttar tónlistarstefnur og gerði hann að einum af afkastamestu tónskáldum Íslands. Fyrir störf sín hlaut hann meðal annars heiðursverðlaun Íslensku tónlistarverðlaunanna og var útnefndur borgarlistamaður Reykjavíkur.
Guðmundur Pétursson er íslenskur gítarleikari og tónskáld. Hann hefur starfað bæði sem sólólistamaður og með öðrum flytjendum og hljómsveitum í íslensku tónlistarlífi. Í eigin tónlist vinnur hann með raf- og kassagítara ásamt fleiri hljóðfærum og tæknivinnu. Verk hans hafa sótt í ólíka strauma fremur en einn afmarkaðan stíl; þar má heyra tengsl við rokk, djass, blús, hljóðgervlatónlist og tilraunakenndari hljóðheim. Sólóplatan Ologies, sem kom út árið 2008, sameinaði meðal annars rokk, djass, kvikmyndatónlist, heimstónlist og óhefðbundna tónlist. Árið 2015 gaf hann út hljóðfæraverkið Sensus, þar sem hann lék einnig á ýmis hljóðfæri og sá um tæknivinnu. Hann hefur jafnframt komið fram og hljóðritað með listamönnum á borð við Bubba Morthens, Megas og Senuþjófana. Platan Wandering Beings safnar níu lögum hans, þar á meðal „The Road“, „Mercy“ og „Inside Blues“.
Halldór Snorri Bragason, oft kallaður Dóri, var íslenskur blúsgítarleikari og söngvari sem var í fararbroddi blústónlistar á Íslandi um árabil. Hann kom að stofnun og uppbyggingu Blúshátíðar í Reykjavík, stóð fyrir námskeiðum og tónleikum og starfaði með hljómsveitum sínum Vinum Dóra og The Blue Ice Band. Dóri lék og hljóðritaði með íslensku og erlendu blústónlistarfólki og kom fram á hátíðum beggja vegna Atlantshafsins. Hann lék einnig með Landsliðinu, The Riot, Þrælum, Blúsboltunum og Big Nós Band. Blúsfélag Reykjavíkur gerði hann að heiðursfélaga árið 2013 fyrir framlag hans til tónlistarinnar og hátíðarstarfsins.
Janne Schaffer er sænskur gítarleikari og lagahöfundur sem hefur verið einn afkastamesti hljóðverstónlistarmaður Norðurlanda frá því snemma á áttunda áratugnum. Hann er þekktastur fyrir gítarleik sinn á plötum ABBA, þar sem hann lék meðal annars í Ring Ring, Waterloo, SOS og Super Trouper. Samhliða hljóðverstarfinu hefur Schaffer átt langan feril undir eigin nafni. Fyrsta plata hans árið 1973 fór í efsta sæti sænska listans, og síðan hefur hann gefið út fjölda platna og unnið með listamönnum á borð við Bob Marley og Johnny Nash. Hann hefur leikið inn á vel á sjötta þúsund hljóðritanir.
Jón Páll Bjarnason var djassgítarleikari og einn af frumkvöðlum íslensks nútímadjass. Hann starfaði sem atvinnutónlistarmaður frá unga aldri, lék á Íslandi og erlendis og var þekktur fyrir leitandi nálgun að gítarleik og tónlistarnámi. Ferill hans lá meðal annars um Danmörku, Svíþjóð og Bandaríkin áður en hann flutti aftur til Íslands. Á síðari árum kenndi Jón Páll við Tónlistarskóla FÍH og Tónlistarskólann á Akranesi. Hann kom að stofnun Jazzklúbbs Reykjavíkur og tók þátt í fjölda hljóðritana undir eigin nafni og með öðrum. Samstarfsplatan 2 jazz gítarar með Ólafi Gauki árið 2002 sameinaði tvo áhrifamikla íslenska djassgítarleikara.
Jón Rafnsson (fæddur 1958) er íslenskur bassaleikari, tónlistarkennari og útgefandi, þekktur fyrir störf á rafbassa og kontrabassa í djassi, blús, rokki, klassískri tónlist, leikhúsi og danshljómsveitum. Hann er stofnandi og eigandi JR Music og hefur starfað í tónlist frá unglingsárum. Ferill hans hófst um miðjan áttunda áratuginn, þegar hann var sjálfmenntaður á rafbassa og gítar og lék með rokk- og danshljómsveitum á Suðurlandi. Þessi upphafsreynsla í hagnýtri hljómsveitarspilamennsku varð samhliða undirstaða fyrir síðara starf hans sem fjölhæfs undirleikara, samstarfsmanns og verkefnastjóra. Árin 1976–1983 nam Jón klassíska tónlist við Tónskóla Sigursveins D. Kristinssonar, þar sem hann stundaði fiðlu-, píanó- og kontrabassanám. Að því loknu hélt hann til Stokkhólms í framhaldsnám í kontrabassaleik hjá Thorvald Fredin. Hann lauk einnig tónlistarkennaraprófi frá Stockholms musikpedagogiska institut (SMI); þar voru kennslufræði og kontrabassi meðal megingreina, auk kór- og hljómsveitarstjórnar. Menntun hans sameinaði því hljóðfæratækni, klassískan bakgrunn og kennslufræðilega þjálfun. Síðan hann flutti aftur til Íslands árið 1990 hefur hann jafnhliða hljóðfæraleik kennt við Tónlistarskóla Hafnarfjarðar. Eftir heimkomuna 1990 varð Jón virkur í ólíkum geirum íslensks tónlistarlífs. Samkvæmt ferilskrá hans hefur hann leikið djass, blús, rokk og klassíska tónlist, komið fram með danshljómsveitum og starfað í leikhúsi bæði sem tónlistarstjóri og hljóðfæraleikari. Hann hefur jafnframt tekið þátt í fjölda hljóðritana. Úrvalsskrá hans sýnir breitt svið: þar eru upptökur með Guitar Islancio, DJÄSS, Delizie Italiane og Svare/Thoroddsen-tríóinu, auk verka með söngvurum og flytjendum á borð við Andreu Gylfadóttur, Kristjönu Arngrímsdóttur, Þór Breiðfjörð, Margréti Eir og Önnu Pálínu Árnadóttur. Þessi upptökusaga staðfestir hlutverk hans sem bassaleikara í mörgum gerðum verkefna fremur en einni fastri hljómsveit. Mikilvægur þáttur í ferli Jóns er Guitar Islancio, tríó sem hann stofnaði árið 1998 með gítarleikurunum Birni Thoroddsen og Gunnari Þórðarsyni. Hópurinn hefur unnið með þjóðlög sem hafa borist milli kynslóða, með spuna sem gefur einföldum laglínum nútímalegt yfirbragð án þess að slíta þær úr tengslum við íslenskan menningararf. Jón er þar kontrabassaleikari í samspili þar sem gítarar og bassi móta hljóm og hrynjandi. Meðal útgáfna sem hann kemur að eru fyrstu þrjár plötur Guitar Islancio, Scandinavian Songs, Icelandic Folk, Best of og Þjóðlög / Folksongs / Volkslieder frá 2017. Verkefnið gaf einnig út nótnabók með 22 íslenskum þjóðlögum í útsetningum tríósins. Jón hefur einnig tekið þátt í verkefnum sem færa ólíkar tónlistarhefðir saman. Delizie Italiane, sem var stofnað árið 2000, skipa Leone Tinganelli á söng og gítar, Jón Elvar Hafsteinsson á gítar og söng, og Jón Rafnsson á kontrabassa og söng. Tríóið hefur gefið út plöturnar Passione, Delizie Italiane og La vita con te. Á síðastnefndu plötunni voru íslensk lög færð í ítalskan textabúning, auk tveggja laga fluttra á frummálinu ítölsku og þriggja laga eftir Tinganelli. Þar með varð bassaleikur Jóns hluti af verkefni sem tengir ítalska sönghefð og íslenskt dægurlagaefni. Í Svare/Thoroddsen-tríóinu lék Jón kontrabassa með danska klarínettuleikaranum Jørgen Svare og Birni Thoroddsen. Tríóið var stofnað 2002 eftir tónleika á Akureyri til minningar um klarínettuleikarann Finn Eydal, en Svare hafði áður komið fram með Guitar Islancio á Jazzhátíð Reykjavíkur árið 2000. Efnisskráin byggðist á swingdjassi í anda eldri meistara, frumsömdum lögum og tónlist Django Reinhardt. Platan Jazz Airs kom út 2003, síðan Sweet and Lovely, og safnútgáfan Radio Jazz kom út í Mexíkó 2008. Tríóið kom fram á djasshátíðum á Íslandi, í Danmörku og í Bandaríkjunum; Jazz Airs birtist einnig á lista Steve Rubin yfir valdar plötur í JazzTimes árið 2004. Í eigin tríói DJÄSS leikur Jón á bassa með Karli Olgeirssyni, sem leikur á píanó, Rhodes og víbrafón, og trommuleikaranum Kristni Snæ Agnarssyni. Á samnefndri plötu sveitarinnar er Jón skráður meðhöfundur lagsins „29“ með Karli, en önnur lög plötunnar eru eign Karls. Skráðar útgáfur DJÄSS eru meðal annars Songs from the Top of the World, We Ride Polar Bears, samnefnd plata og Tilbrigði um Gunnar Þórðarson, með útsetningum á ellefu lögum Gunnars Þórðarsonar. Nýleg staðfest heimild sýnir Jón einnig á bassa á plötu Björns Thoroddsen, Friday Night @ Hringbraut, sem kom út í janúar 2026, ásamt Sigfúsi Erni Óttarssyni á trommur. Hann kom auk þess fram með Birni Thoroddsen, Janne Schaffer, Jonas Gideon og Sigfúsi Erni í Salnum í Kópavogi 21. febrúar 2025.
Kazumi Watanabe er japanskur gítarleikari sem gaf út sína fyrstu plötu árið 1971 og varð einn helsti frumkvöðull samrunadjass í Japan. Hann hljóðritaði Kylyn árið 1979 og fór sama ár í tónleikaferð með Yellow Magic Orchestra. Á níunda áratugnum lék hann sem gestasólisti með Brecker-bræðrum og hljómsveit Jaco Pastorius, og stofnaði samrunasveitina Mobo árið 1983.
Kristján Eldjárn Þórarinsson (16. júní 1972 – 22. apríl 2002) var íslenskur gítarleikari sem starfaði bæði við klassískan gítarleik og rafgítarleik. Hann fæddist í Reykjavík og lést tæplega þrítugur að aldri. Ferill hans varð stuttur í árum talið, en náði yfir einleik, hljómsveitarstarf, upptökur, útsetningar, kennslu og tónlistarsköpun fyrir sviðs- og miðlaverk. Í skrifum um hann og á vegum minningarsjóðs hans er sérstaklega lögð áhersla á að hann bundist ekki einni tónlistartegund, heldur nýtti menntun sína og færni á ólíkum vettvangi íslensks tónlistarlífs og í samstarfi erlendis. Hann hóf gítarnám ungur í Tónmenntaskóla Reykjavíkur og Tónlistarskólanum í Reykjavík. Þar lærði hann meðal annars hjá Eyþóri Þorlákssyni og Páli Eyjólfssyni. Síðar nam hann klassískan gítarleik hjá Einari Kristjáni Einarssyni í Tónskóla Sigursveins og lauk þaðan burtfararprófi vorið 1996. Samhliða þessari klassísku leið stundaði hann rafgítarnám við djassdeild Tónlistarskóla FÍH. Þar voru kennarar hans Eðvarð Lárusson, Hilmar Jensson og Sigurður Flosason, og hann lauk burtfararprófi í rafgítarleik vorið 1995. Þessi tvíþætta menntun setti mark sitt á starf hans, þar sem hann kom fram bæði sem klassískur einleikari og sem rafgítarleikari í djass- og tilraunasamhengi. Árin 1997 og 1998 hélt Kristján til Finnlands í framhaldsnám við Tónlistarháskólann í Turku. Þar stundaði hann klassískan gítarleik hjá Timo Korhonen og lauk einleikara- og kennaraprófi. Nám hans í Turku tengdist einnig samstarfi sem varð hluti af síðari verkefnum hans. Samkvæmt heimildum um dúettinn Helvík höfðu Kristján og finnski slagverksleikarinn Samuli Kosminen kynnst í Finnlandi um miðbik tíunda áratugarins og unnið saman að spunatónlist fyrir gítar og slagverk áður en þeir komu fyrst opinberlega fram sem Helvík haustið 1999. Sem flytjandi kom Kristján fram með fjölmörgum hljómsveitum og hópum á Íslandi og erlendis. Hann starfaði meðal annars með Fyrirbæri, Dvergaflokknum og Helvík. Haustið 1996 rak hann jafnframt eigið djasstríó með Róberti Þórhallssyni kontrabassaleikara og Einari Val Scheving trommuleikara. Tríóið kom meðal annars fram á RÚREK-djasshátíðinni. Tónlist þess hefur verið lýst sem nútíma gítardjassi og efnisskráin innihélt frumsamið efni. Helvík starfaði hins vegar á sviði þar sem samspil gítars og slagverks, spuni og hljóðrænar áherslur voru í forgrunni. Kristján sinnti miklu tónleikahaldi á síðari hluta tíunda áratugarins. Á árunum 1996–2000 hélt hann nærri tuttugu einleikstónleika víða um land og flutti jafnframt yfir 130 skólatónleika, meðal annars í verkefninu Tónlist fyrir alla. Fyrstu einleikstónleika sína að loknu námi hélt hann í Listasafni Sigurjóns Ólafssonar 7. júlí 1998. Í umsögn Jóns Ásgeirssonar tónskálds í Morgunblaðinu tveimur dögum síðar voru tónleikarnir metnir sem sterkt frumraunarskref sem setti hann þegar meðal fremstu gítarleikara landsins. Slík viðbrögð endurspegla þá athygli sem einleikur hans vakti á þessu tímabili. Hljóðfæraleikur var aðeins einn þáttur í starfi Kristjáns. Hann lék inn á fjölmargar hljómplötur, vann að útsetningum og stjórnaði upptökum. Hann samdi einnig og eða lék tónlist fyrir leikverk, danssýningar, kvikmyndir, sjónvarpsþætti og auglýsingar. Meðal skjalfestra samstarfsverkefna er Ljóð, hljóð og óhljóð, þar sem faðir hans, rithöfundurinn Þórarinn Eldjárn, les eigin ljóð við spunakenndan gítarleik Kristjáns. Verkið var gefið út árið 2003, eftir lát gítarleikarans, og varð þar með varðveitt dæmi um samstarf þeirra og um nálgun hans að tengingu tónlistar, texta og spuna. Kristján lést 22. apríl 2002. Eftir andlát hans stofnuðu ættingjar, vinir og samstarfsfólk Minningarsjóð Kristjáns Eldjárns gítarleikara. Sjóðurinn hefur veitt styrki til efnilegs tónlistarfólks og afreksfólks í tónlist frá 2007 og hefur þannig tengt nafn hans áframhaldandi stuðningi við íslenskt tónlistarlíf. Árið 2012 gaf sjóðurinn út Gítarmaður, með upptökum frá tvennum burtfarartónleikum Kristjáns; útgáfan varð síðar aðgengileg á streymisveitum. Starf sjóðsins hélt áfram árið 2026, þegar Davíð Þór Jónsson var meðal styrkþega hans. Arfleifð Kristjáns birtist því bæði í varðveittum upptökum og í sjóði sem styður nýjar kynslóðir tónlistarfólks.
Krummi Björgvinsson, sem einnig er þekktur sem Krummi, er íslenskur söngvari, lagahöfundur og fjölhljóðfæraleikari. Hann er einkum þekktur sem forsöngvari Mínus, rokksveitar frá Reykjavík sem starfar á mörkum harðkjarnapönks og jaðarrokks. Með söng Krumma var Mínus meðal áberandi íslenskra rokksveita upp úr aldamótunum og gaf meðal annars út plöturnar Hey Johnny!, Jesus Christ Bobby, Halldór Laxness og The Great Northern Whalekill. Hljómur hans hefur þó ekki einskorðast við Mínus. Krummi starfaði í Esju með Daníel Ágústi Haraldssyni og hefur einnig verið söngvari í Legend, verkefni sem sameinar dökkt rafrokk, industrial og nýbylgjuáhrif. Undir eigin nafni hefur hann gefið út tónlist sem tengist meðal annars kántrí, þjóðlagarokki og blús. Halldór Laxness, plata Mínus frá 2003, er eitt þekktasta verk hans með sveitinni; hún hlaut mikla athygli á Íslandi og var síðar gefin út utan lands.
Larry Coryell var bandarískur gítarleikari sem oft er nefndur guðfaðir samrunadjassins fyrir að tengja saman djass, rokk og sveitatónlist á sjöunda áratugnum. Hann lék með Chico Hamilton og stofnaði hljómsveitina The Eleventh House árið 1973. Hann lék í gítartríói ásamt John McLaughlin og Paco de Lucía árið 1979 og starfaði jafnframt sem kennari og pistlahöfundur.
Matthías Þór Bjarkason er 11 ára gítarleikari sem stundar nám hjá Birni Thoroddsen auk þess að vera í gítarnámi við Tónlistarskólann í Hafnarfirði. Matthías er framúrskarandi gítarleikari miðað við aldur, hann hefur sýnt mikinn metnað og tekið hröðum framförum. Áhuginn á því að spila með öðrum kom snemma og stofnaði hann sína fyrstu hljómsveit aðeins 9 ára gamall. Matthías spilar einnig reglulega á gítar í Sunnudagaskóla Fríkirkjunnar í Hafnarfirði, þar sem hann hefur fengið góða reynslu af því að koma fram og spila með öðrum. Hann hefur sérstakan áhuga á rokki og kraftmiklum gítarleik og nýtur þess að takast á við krefjandi lög og nýjar áskoranir á hljóðfærið.
Mike Stern er bandarískur djass- og samrunagítarleikari sem hefur byggt upp feril sem flytjandi, hljóðritandi listamaður og samstarfsmaður. Hann nam við Berklee College of Music og fékk snemma tækifæri með Blood, Sweat & Tears. Gítarleikur hans sameinar áhrif úr rokki, blús og djassi, með áherslu á rafmagnaðan hljóm og spunaleik. Stern hefur starfað með Miles Davis, Billy Cobham, Jaco Pastorius, Brecker Brothers, Joe Henderson og fleiri tónlistarmönnum. Hann hefur gefið út sextán plötur sem leiðandi listamaður og sex þeirra hafa hlotið Grammy-tilnefningu. Langur ferill hans hefur gert hann að áhrifamiklum gítarleikara í samtíma djassi og samrunatónlist.
Niels-Henning Ørsted Pedersen var danskur kontrabassaleikari og einn virtasti bassaleikari djasssögunnar. Hann hóf að leika í Jazzhus Montmartre í Kaupmannahöfn á unglingsaldri og lék þar með gestum á borð við Sonny Rollins, Dexter Gordon og Bill Evans. Hann lék með tríói Oscars Peterson frá 1972 til 1987, hlaut Grammy-verðlaun árið 1974 og tónlistarverðlaun Norðurlandaráðs árið 1991. Hann hljóðritaði á fimmta tug platna í tvíleik með píanóleikaranum Kenny Drew og gaf út um fjörutíu plötur undir eigin nafni.
Philip Catherine er belgískur gítarleikari sem hóf að leika opinberlega sautján ára gamall og gaf út fyrstu plötu sína, Stream, árið 1972. Charles Mingus kallaði hann „unga Django“. Hann hefur leikið með Larry Coryell, Chet Baker og Stéphane Grappelli, og lék með Birni Thoroddsen á plötunni BT Jazz Guitar árið 1997. Catherine nam við Berklee College of Music og leysti Jan Akkerman af hólmi í hollensku sveitinni Focus árið 1976. Hann hefur hljóðritað fjölda platna sem leiðandi listamaður og meðleikari frá því á sjöunda áratugnum.
Richard Gillis er kanadískur trompetleikari og prófessor við Desautels-tónlistardeild Háskólans í Manitoba, þar sem hann hefur kennt frá árinu 1991. Hann er listrænn stjórnandi Winnipeg Jazz Orchestra. Hann hefur hljóðritað átta plötur með Birni Thoroddsen og leikið með honum á Íslandi, í Kanada og Bandaríkjunum, meðal annars í Lincoln Center árið 2006 og með Sinfóníuhljómsveit Winnipeg árið 2017.
Robben Ford er bandarískur rafgítarleikari, söngvari og lagahöfundur sem er þekktur fyrir tónlist þar sem blús, djass, rokk og fönk mætast. Hann byrjaði á saxófón en lærði síðar á gítar og hefur byggt feril sinn bæði á eigin hljómplötum og samstarfi við aðra flytjendur. Spil hans tengist jafnt rafblús og djass-fusion, og hann hefur unnið í fjölbreyttu hljóðfæraleikssamhengi. Ford var meðal stofnenda djass-fusion-hljómsveitarinnar Yellowjackets og lék með henni á fyrstu árum hennar. Hann hefur einnig komið fram með og hljóðritað með flytjendum á borð við Joni Mitchell, Jimmy Witherspoon, George Harrison og Miles Davis; hann fór í tónleikaferð með Davis árið 1986. Sem sólóflytjandi hefur hann hlotið fimm Grammy-tilnefningar, meðal annars fyrir Talk to Your Daughter, plötu með Robben Ford and the Blue Line, Mystic Mile, lagið „In the Beginning“ og Truth.
Sigfús Örn Óttarsson er íslenskur trommuleikari, einnig þekktur sem Fúsi „Fallbyssa“. Hann hóf ungur að leika með Baraflokknum: eftir að fyrri trommuleikarinn hætti árið 1981 tók Sigfús við trommunum í byrjun árs 1982, þá 14 ára. Baraflokkurinn varð þannig eitt af fyrstu hljómsveitarverkefnum hans. Hann er þekktur fyrir starf sitt með fjölbreyttum íslenskum hljómsveitum, meðal annars Rikshaw, Mannakornum, Jagúar og Stjórninni. Sigfús gekk í Stjórnina haustið 1997 sem trommuleikari. Hann lék einnig á trommur á plötu Bubba Morthens, Ný spor, sem kom upphaflega út árið 1984, og hefur því komið að bæði rokki, poppi og upptökum með öðrum flytjendum.
Tommy Emmanuel er ástralskur gítarleikari sem er þekktur fyrir einleik á kassagítar og fingerstyle-leik, þar sem hann byggir útsetningar á laglínu, undirleik og rytma á einu hljóðfæri. Hann hóf að ferðast um Ástralíu sem barn með fjölskylduhljómsveit sinni og starfaði síðar sem hljóðfæraleikari og meðspilari áður en hann hóf sólóferil árið 1979. Tónlist hans sækir meðal annars í kassagítarpopp, djass, klassík og rótartónlist, en hann hefur einkum gefið út hljóðfæratónlist. Emmanuel hefur einnig unnið með gítarleikaranum Chet Atkins, sem veitti honum heiðursnafnbótina Certified Guitar Player. Á Grammy-verðlaununum 2024 hlaut Emmanuel, ásamt John Carter Cash, Markus Illko, Janet Robin og Roberto Luis Rodriguez, verðlaun fyrir bestu hljóðfæraútsetningu eða a cappella-útsetningu fyrir „Folsom Prison Blues“. Sú viðurkenning undirstrikar hlutverk hans bæði sem flytjanda og útsetjara innan gítartónlistar.
Ólafur Gaukur Þórhallsson var gítarleikari, tónskáld, útsetjari, hljómsveitarstjóri og kennari sem gegndi mikilvægu hlutverki í þróun dægur- og djass tónlistar á Íslandi. Hann hóf feril sinn í hljóðfæraleik áður en hann starfaði stutt við blaðamennsku og sneri síðan aftur að tónlistinni sem aðalstarfi. Í gegnum ferilinn samdi hann, útsetti, stjórnaði hljómsveitum og vann að hljóðritunum og útgáfu. Ólafur var jafnframt kennari og stofnaði Gítarskóla Ólafs Gauks árið 1975, sem hann rak til æviloka. Djassinn var honum sérstaklega hugleikinn og árið 2002 gaf hann út 2 jazz gítarar með Jón Páli Bjarnasyni. Margþætt starf hans, bæði á sviði flytjenda og í kennslu, tengir saman kynslóðir íslenskra gítarleikara.
Óskar Logi Ágústsson er íslenskur gítarleikari og söngvari, þekktastur fyrir að stofna rokksveitina The Vintage Caravan og vera söngvari hennar og gítarleikari. Hann stofnaði sveitina á Álftanesi árið 2006 með trommuleikaranum Guðjóni Reynissyni. The Vintage Caravan er tríó sem vinnur með áhrif úr klassísku rokki, þungarokki, framsæknu rokki, blús og boogie, og Óskar Logi er einn af höfundum efnis sveitarinnar. Með The Vintage Caravan hefur hann gefið út plötur á alþjóðlegum útgáfumiðlum. Á plötunni Portals, sem kom út árið 2025, syngur hann og spilar á gítar; í laginu „Philosopher“ kemur Mikael Åkerfeldt úr Opeth fram sem gestur. Tenging Óskars Loga við blúsinn hefur einnig verið hluti af starfi hans, og árið 2024 var hann gerður að heiðursfélaga Blúsfélags Reykjavíkur fyrir framlag til íslenskrar blústónlistar.