Saga

Gítarleikari, tónskáld, flytjandi, kennari og viðburðastjóri. Fjörir áratugir á ferð um djass, rokk og íslenska sönghefð.

Björn Thoroddsen (Bjössi Thor) hóf feril sinn ungur í Hafnarfirði, þar sem hann stofnaði sínar fyrstu unglingahljómsveitir með strákunum úr götunni. Bönd eins og BRAK og Vægðaryma litu dagsins ljós, en hljómsveitin Laufið varð þeirra langlífust og ferðaðist víða um landið til að spila.

Snemma dróst Björn að jasstónlistinni og var hann orðinn liðtækur jassgítarleikari strax við 18 ára aldur. Í kringum tvítugt spilaði hann með fjölmörgum hljómsveitum og tók meðal annars þátt í plötuútgáfu með hljómsveitinni Tívolí. Á þessum árum var eingöngu boðið upp á klassískt tónlistarnám á Íslandi og stundaði Björn nám við Tónlistarskólann undir dyggri handleiðslu Haraldar Arngrímssonar, sem reyndist honum afar vel.

Í kringum 1980 var íslenska jasssenan í mikilli uppsveiflu og tækifærin fljótt að grípa ungan og hæfileikaríkan gítarleikara. Björn varð fastur meðlimur í hljómsveit Guðmundar Ingólfssonar, sem þá var helsti jasspíanisti landsins. Í þeirri sveit lék einnig trommusnillingurinn "Papa Jazz", Steingrímur Guðmundsson, sem var ötull við að hvetja unga tónlistarmenn til dáða.

Árið 1981 hélt Björn utan til náms við Guitar Institute of Technology (GIT) í Kaliforníu. Þar dýpkaði hann þekkingu sína og sneri heim fullviss um að gítarleikurinn yrði hans ævistarf.

Fljótlega eftir heimkomuna gaf Björn út sína fyrstu sólóplötu, Svif, undir stjórn Jónasar R. Jónssonar. Platan hlaut frábærar viðtökur og tryggði Birni sess á meðal fremstu tónlistarmanna þjóðarinnar. Í kjölfarið hóf hann samstarf við stærstu nöfnin í íslensku tónlistarlífi á þeim tíma, þar á meðal Björgvin Halldórsson, Gunnar Þórðarson, Ríó Tríó, Þórir Baldursson og Stórsveit Ríkisútvarpsins. Samhliða þessum fjölbreyttu verkefnum ræktaði Björn jassinn af ástríðu, gaf út fleiri sólóplötur og sendi frá sér nokkrar plötur með hljómsveitinni Gammarnir.

Árið 1998 stofnuðu þeir Björn og Gunnar Þórðarson hljómsveitina Guitar Islancio og fengu bassaleikarann Jón Rafnsson til liðs við sig. Sú sveit átti eftir að fanga hjörtu áheyrenda um allan heim og seldi gríðarlegt magn af plötum, ekki síst í Kanada, Kína og Japan. Í kjölfarið fylgdu stór verkefni á alþjóðlegum vettvangi. Björn kom fram fyrir hönd Íslands víðs vegar um heiminn, þar á meðal í New York, Pétursborg, Nuuk og Helsinki, ásamt þeim Agli Ólafssyni, Gunnari Hrafnssyni og Ásgeiri Óskarssyni. Þetta tímabil lagði grunninn að mikilvægum samböndum erlendis sem halda enn þann dag í dag.

Eftir aldamótin kynnti Björn nýja hugmynd til sögunnar á Íslandi: Gítarveislur, þar sem ólíkir gítarleikarar koma saman og leiða hesta sína á tónleikum að erlendri fyrirmynd. Fyrsta opinbera hátíðin var haldin árið 2006 sem hluti af Jazzhátíð Reykjavíkur. Gítarveislurnar nutu strax mikilla vinsælda, urðu fljótlega að sjálfstæðum árlegum viðburði og sér ekkert fyrir endann á þeirri hefð. Samhliða þessu hefur Björn ferðast nánast óslitið erlendis frá árinu 2000, bæði sem sólólistamaður og með hljómsveit sinni, þar sem Norður-Ameríka, Kanada og Bandaríkin, hefur verið í sérstöku brennidepli.