Börkur Hrafn Birgisson

Börkur Hrafn Birgisson er íslenskur gítarleikari, fjölhljóðfæraleikari, lagahöfundur og upptökustjóri sem hefur starfað bæði í hljómsveitum og við hljóðritun, útsetningar og framleiðslu. Opinberar og samtímaheimildir tengja hann sérstaklega við funkhljómsveitina Jagúar, verkefnið og hljóðverið Benzin Music, auk tríósins Mono Town. Verkferillinn sýnir því samfellda tengingu við íslenskt popp, rokk, funk og upptökustúdíó, fremur en einskorðað hlutverk sem flytjandi.

Í Jagúar lék Börkur á gítar ásamt Daða Birgissyni, bróður sínum og hljómborðsleikara. Heimildir um hljómsveitina lýsa upphaflegu skipan hennar sem sveit sem sótti í funk, soul og djass; umfjöllun Reykjavík Grapevine frá 2003 tilgreinir Börk sérstaklega sem gítarleikara sveitarinnar. Jagúar gaf út frumsamið hljóðfæraverk á fyrstu plötu sinni árið 1999 og varð síðan þekkt fyrir funkmiðaða nálgun. Börkur og Daði voru áfram tengdir sveitinni fram á miðjan fyrsta áratug 21. aldar.

Árið 2006 gaf Börkur út sólóplötuna Þriðja leiðin, tíu laga verk undir eigin nafni. Á plötunni eru meðal annars lögin „Tregagleði“, „Páskaliljan mín“, „Dagar ganga í barndóm“, titillagið „Þriðja leiðin“, „Á morgun skín sólin“ og „Ástarbirta“. Ellen Kristjánsdóttir kemur fram með honum í „Gestaþætti“ og „Úr tómleikans gjá“. Útgáfan staðfestir sjálfstætt höfundar- og flytjandahlutverk hans samhliða samstarfi hans í hljómsveitum og í stúdíói.

Börkur og Daði ráku útgáfuna og hljóðstúdíóið Benzin Music. Þar unnu þeir meðal annars að jólaplötunni Rauð jól árið 2008: þeir útsettu efnið saman, og tvö frumsamin lög á plötunni voru eftir þá bræður. Árið 2009 framleiddu og hljóðblönduðu þeir, sem Benzin Music, frumraun Maríu Magnúsdóttur/MIMRA, Not Your Housewife. Börkur lék þar einnig á gítar og deildi útsetningarvinnu með Daða. Þetta verk sýnir hlutverk hans í upptökum sem náði til hljóðfærasláttar, útsetninga, framleiðslu og hljóðblöndunar.

Samstarfsverk hans ná einnig til annarra sviða íslenskrar popptónlistar. Á plötu Bubba Morthens, Stormurinn frá 2013, lék Börkur á rafgítar, söng bakraddir og lék á slagverk. Hann var jafnframt upptökustjóri með Daða, deildi útsetningum með Bubba og Daða, en Daði sá um hljóðblöndun. Á sama ári lék Börkur gítar í „Summer vibes“ á plötu Bistro Boy, Journey. Hann var einnig í rytmahljómsveit á tónleikamynddiskinum Páll Óskar og Sinfó frá 2011.

Mono Town varð næsta stóra hljómsveitarverkefni hans með Daða Birgissyni og söngvara og gítarleikara Bjarka Sigurðssyni. Í umfjöllun um frumraun sveitarinnar er Börkur kallaður gítarleikari, en aðrar skráningar tilgreina hann sem fjölhljóðfæraleikara; öruggast er að lýsa hlutverki hans sem hljóðfæraleikara og meðhöfundi í tríóinu. Fyrsta breiðskífan, In the Eye of the Storm, kom út árið 2014. Gagnrýni lýsti plötunni sem breskri indírokktónlist í anda tíunda áratugarins, með umfangsmikilli framleiðslu og þátttöku Kammerkórs Hallgrímskirkju.

Verk Mono Town hlaut formlega viðurkenningu á Íslensku tónlistarverðlaununum 2015: In the Eye of the Storm var valin rokkplata ársins og „Peacemaker“ rokk-lag ársins. Verðlaunaumfjöllun tilgreinir Börk, Daða og Bjarka sem höfunda „Peacemaker“. Önnur plata sveitarinnar, Time Vol. I, kom út árið 2021 og hlaut rokkplötu ársins á Íslensku tónlistarverðlaununum 2022; Mono Town fékk þar einnig verðlaun sem lagahöfundar ársins í flokki popp-, rokk-, rapp- og raftónlistar. Sú viðurkenning setur Börk í hóp höfunda sameiginlegs hljómsveitarverks fremur en sem einan höfund þess.

Tónlistarleg staða Barkar byggist þannig á samspili gítarleiks, hljómsveitarstarfs og tæknilegrar vinnu við upptökur. Jagúar tengir hann við funk, soul og djasslitað hljómsveitarform; sólóplatan og samstarf við söngvara sýna að hann vann einnig með lagasnið og íslenskan texta; Mono Town færði hann inn á svið indí- og rokktónlistar. Hljóðritunar- og útsetningarstörfin hjá Benzin Music, MIMRA og Bubba Morthens staðfesta að framlag hans hefur oft verið mótandi bak við upptökurnar jafnt sem heyranlegt í flytjendahlutverki.