Krummi Björgvins

Krummi Björgvinsson er íslenskur söngvari, lagahöfundur og hljóðfæraleikari sem hefur starfað í ólíkum geirum rokks, rafrænnar tónlistar og rótaríkrar amerískrar tónlistar. Hann varð þekktur sem forsöngvari Mínus, sveitar úr Reykjavík sem kom fram á síðari hluta tíunda áratugarins og vann Músíktilraunir um aldamótin. Opinber og blaðamannleg umfjöllun notar jafnt nafnið Krummi og fullt nafn hans. Ferill hans hefur einkennst af skiptum milli hljómsveitarstarfs og sjálfstæðra verkefna, frekar en einni stöðugri tónlistarstefnu; meðal þeirra eru Mínus, Esja, LEGEND og útgáfur undir eigin nafni. ([haustgildi.is](https://haustgildi.is/thatttakendur-2023/?utm_source=openai))

Tónlistaráhuginn hófst snemma á heimilinu, þar sem hljóðfæri voru aðgengileg. Í viðtali árið 2012 sagðist Krummi hafa heillast fyrst af trommum, leikið á trommur í sinni fyrstu hljómsveit og stundað nám við FÍH í einn vetur. Hann færði sig síðar yfir í söng, vegna þess að honum fannst söngurinn gefa sér víðara svigrúm til tjáningar. Sú frásögn er mikilvæg fyrir skilning á ferli hans: þótt hann sé einkum þekktur fyrir rödd sína hefur hann lýst sér sem tónlistarmanni sem vinnur einnig með hljóðfæri og lagasmíðar. ([mbl.is](https://www.mbl.is/monitorblod/M2012-04-19.pdf?utm_source=openai))

Með Mínus var Krummi í forgrunni í harðari og hávaðasömum hluta íslensks rokks. Sveitin gaf út Hey Johnny! árið 1999, Jesus Christ Bobby árið 2001, Halldór Laxness árið 2003 og The Great Northern Whalekill árið 2007. Jesus Christ Bobby kom út hjá Smekkleysu, en Mínus fékk síðan samninga og dreifingu utan Íslands. Samkvæmt samtímaumfjöllun lék sveitin víða í Evrópu og kom meðal annars fram á tónleikum með Metallica, Foo Fighters og Queens of the Stone Age. Krummi var því rödd sveitar sem tengdi íslenskt jaðarrokk við alþjóðlegt tónleika- og útgáfunet snemma á 21. öld. ([en.wikipedia.org](https://en.wikipedia.org/wiki/M%C3%ADnus?utm_source=openai))

Starf Mínus varð stopulla eftir miðjan 2000-áratuginn, samhliða mannabreytingum og öðrum verkefnum meðlimanna. Sveitin kom þó saman að nýju fyrir stutt sett í júlí 2020 og tilkynnti síðar tónleika í maí 2024. Nýrri umfjöllun frá 2026 staðfestir að Krummi og aðrir fyrrverandi félagar ræddu sögu sveitarinnar opinberlega, en hún er ekki nægileg heimild til að lýsa nýrri hljóðversplötu Mínus sem staðreynd. Traustari niðurstaða er því að Mínus hafi áfram verið mikilvæg tilvísun í ferli Krumma, jafnvel þegar önnur verkefni hans hafa tekið meira pláss. ([en.wikipedia.org](https://en.wikipedia.org/wiki/M%C3%ADnus?utm_source=openai))

Árið 2008 vann Krummi með Daníel Ágústi Haraldssyni í Esju, sem gaf út samnefnda plötu. Verkefnið hefur verið lýst sem country-blues- eða suðurríkjainnskotinni rokksveit og markaði skýra andstöðu við post-hardcore hljóð Mínus. Í kjölfarið þróaði hann LEGEND með tónskáldinu og framleiðandanum Halldóri Á. Björnssyni. Fyrsta plata LEGEND, Fearless, kom út árið 2012 hjá Artoffact Records; í lýsingum á verkefninu er Krummi nefndur söngvari og lagahöfundur en Halldór samstarfsmaður hans í tónsmíðum og framleiðslu. ([en.wikipedia.org](https://en.wikipedia.org/wiki/Dan%C3%ADel_%C3%81g%C3%BAst_Haraldsson?utm_source=openai))

LEGEND færði Krumma inn í myrkari rafrænan hljóðheim þar sem industrial, electro, rokk og melódísk poppbygging mætast. Á Fearless má heyra hljóðgervla, þunga takta og áferðarmikla útsetningu í kringum djúpa söngrödd hans. Önnur plata dúettsins, Midnight Champion, kom út árið 2017. Gagnrýni lýsti henni sem gítardrifnari en frumrauninni, en samt sem verki sem sameinaði industrial-tóna, synthpopp og dekkri popp- eða rokksveigjur. Þetta samstarf sýnir hvernig Krummi hélt í áherslu á rödd og laglínu en flutti hana í framleiðsluheim sem var mun rafrænni en Mínus eða Esja. ([music.apple.com](https://music.apple.com/us/album/fearless/577255995?utm_source=openai))

Undir eigin nafni sneri Krummi sér á síðasta áratug í auknum mæli að country, americana og þjóðlagaskotnu rokki. Smáskífan Stories To Tell kom út árið 2019, fylgd eftir af meðal annars Frozen Teardrops árið 2020, Naglar og salt árið 2021 og ábreiðslu á Brothers in Arms árið 2022. Hann hefur sjálfur tengt þessa stefnu við tónlist sem hann heyrði í uppvextinum og sagði að hún kæmi eðlilega fram þegar hann settist niður með gítar. Umfjöllun um Frozen Teardrops bendir jafnframt á að verkið taki fyrir heimilisleysi og líf fólks á jaðrinum, án þess að slíkt megi alhæfa um allt sólóefni hans. ([music.apple.com](https://music.apple.com/us/album/stories-to-tell-single/1629278925?utm_source=openai))

Nýjasta trausta heimildin sem fannst um sólóvinnu hans er um lagið Smile Till It Ends, sem bandaríska tónlistartímaritið American Songwriter fjallaði um árið 2025. Þar er lagið tengt við vinnu sem hófst í faraldrinum 2020 og þema seiglu í erfiðum aðstæðum. Í samhengi alls ferilsins má staðfesta að Krummi hefur haldið áfram að gefa út tónlist og að vinna á mörkum ólíkra forma: öskrandi og þungt rokk með Mínus, country-blús með Esju, rafrænt dark-pop/industrial með LEGEND og söngvaskáldalegri americana undir eigin nafni. Ekki fannst opinber persónuleg vefsíða sem hægt var að sannreyna með nægilegri vissu. ([americansongwriter.com](https://americansongwriter.com/krummi-delivers-song-of-hope-when-its-needed-most-smile-till-it-ends/?utm_source=openai))